Iza Tarasewicz


Reverse Logistics


solo shows

Reverse Logistics, view of exhibition, Iza Tarasewicz, BWA WARSZAWA 2015

Reverse Logistics
BWA WARSZAWA
Dom Funkcjonalny
ul. Jakubowska 16/3
03-902 Warszawa
http://www.bwawarszawa.pl/index.php?action=exhibitions&lang=eng&id=33&s2=info

EN

Reverse logistics are defined as the “process of planning, implementing and controlling an effective and economically viable transfer of raw materials and manufactured goods from the point of consumption to the point of origin in the aim of recouping their value”. Such activities have long been a part of Iza Tarasewicz’s artistic practice. Born in 1981, a graduate of the Academy of Fine Arts in Poznan, the artist consistently makes use of raw materials (clay, gypsum, cement, salt, gold, rusted steel, glass, asphalt, animal fat, skin, fur, innards, plasticine, vegetable fibers, pollen and ash; for a recent exhibition in Antwerp she cultivated a fungus lab), merging them with one another to find new uses. Her projects bring together the object, diagram, sketch and performance.

The works shown at BWA Warszawa revolve around a theme explored across several earlier exhibitions: “The Strange Attractors” at the Polish Cultural Institute in Berlin, “Collaborating Objects Radiating Environments” at the Künstlerhaus Bethanien in Berlin, “By The Apparent Impossibility Of Arranging Signs” at the Arsenał Gallery in Białymstok and “The Means, The Milieu” at Objectif Exhibitions in Antwerp. “Reverse Logistics” also serves as an example of how elements can be recycled. “I adopt components that are re-usable”, says Tarasewicz. “My works are characterized by a maximum exploitation of the material with a consideration for a minimal processing (simple methods of transformation, minimal intervention)”. She uses the same foundations, containers, hangers, fixtures, shelves, furniture again and again. She “re-digests” her materials, while her sculptures are tools for “transporting energy and information”. She is open about sharing the very process of creating works of art, publishing documentation of this process on her website.

“Reverse Logistics” is made up of three main works, which form the frame and supports for smaller sculptures. The first composition is a tangle of hemp fiber ropes and rubber hung between two metal frame-trestles that had been installed beneath the ceiling as part of an earlier show. The next is “SKU”, an abstract three-dimensional code, a functional medium for information and identity made of a fine plant-derived “canvas” cut into strips of different widths. The nature of this work is much like the decorative panels on residential doors. The last piece is a latticework construction out of metal covered in plant fibers, meant to support other, earlier objects and sculptures by the artist, created during Tarasewicz’s residencies in Georgia and Berlin, and those prepared for the Objectif Exhibitions in Antwerp.

 

PL

Logistyka odzysku to „proces planowania, wdrażania i kontrolowania skutecznego i efektywnego ekonomicznie przepływu surowców i gotowych produktów od miejsca konsumpcji do miejsc pochodzenia w celu odzyskania wartości”. Ten rodzaj aktywności jest od dawna obecny w praktyce twórczej Izy Tarasewicz. Urodzona w 1981 roku artystka, absolwentka ASP w Poznaniu, konsekwentnie wykorzystuje podstawowe tworzywa (glina, gips, beton, sól, złoto, skorodowana stal, szkło, asfalt, tłuszcz zwierzęcy, skóra, futro, jelita, plastelina, włókna roślinne, pył roślinny i popiół; ostatnio na wystawie w Antwerpii hodowała grzybnię), łącząc je ze sobą i znajdując dla nich nowe zastosowania. W jej realizacjach spotykają się przedmiot, przestrzeń, diagram, rysunek i działanie performatywne.
Prace w BWA Warszawa pochodzą z jednego kręgu tematycznego, z wystaw „The Strange Attractors” w Instytucie Polskim w Berlinie, „Collaborating Objects Radiating Environments” w Künstlerhaus Bethanien w Berlinie oraz „By The Apparent Impossibility Of Arranging Signs” w Arsenale w Białymstoku i „The Means, The Milieu” w Objectif Exhibitions w Antwerpii. „Logistyka odzysku” to kolejna propozycja recyklingu elementów. „Używam komponentów, które nadają się do ponownego wykorzystania – mówi Tarasewicz. – Cechą moich prac jest maksymalne wykorzystanie materiału z uwzględnieniem jego minimalnego przetworzenia (proste sposoby na transformację, minimalna interwencja)”. Używa ponownie tych samych podpór, pojemników, wieszaków, armatur, półek, mebli. Materiały są przez nią powtórnie „przetrawiane”, a rzeźby są narzędziami, dzięki którym następuje „transport energii i informacji”. Podkreślając wagę samego procesu tworzenia, artystka udostępnia na swojej stronie internetowej dokumentację z pracy w pracowni.
„Logistyka odzysku” składa się z trzech głównych prac stanowiących stelaże i podpory dla mniejszych rzeźb. Pierwsza kompozycja to plątanina lin z włókna konopnego i kauczuku zawieszonych między dwoma metalowymi ramami – krzyżakami montowanymi na wcześniejszych wystawach pod sufitem. Następne dzieło to „SKU”, abstrakcyjny trójwymiarowy kod, funkcjonalny nośnik informacji i tożsamości zrobiony z cienkiego roślinnego „płótna” pociętego we wstęgi różnej szerokości. Charakter tej pracy zbliżony jest do dekoracyjnych pasków umieszczanych niekiedy w drzwiach mieszkań. Ostatnia praca to ażurowa konstrukcja z metalu pokrytego włóknami roślinnymi, zastosowana jako oparcie dla innych obiektów i rzeźb pochodzących z wcześniejszych okresów twórczości, gdy Tarasewicz przebywała na rezydencjach artystycznych w Gruzji, Berlinie oraz pracowała nad wystawą w Objectif Exhibitions w Antwerpii.

PHOTOGRAPHS TAKEN BY BARTOSZ GÓRKA

 

 


« | »